Για να κατανοήσουμε το γιατί, αρκεί να σκεφτούμε ένα συσκευασμένο μπουκαλάκι νερού που ακολουθεί μια μακρινή πορεία, από το εργοστάσιο εως το ράφι και να λάβουμε υπόψιν μας ότι συσκευάζοντας τα τρόφιμα, τα προστατεύουμε από εξωγενείς μικροβιακές επιμολύνσεις, φθορές, οσμές, σκόνες και από διάφορους άλλους κινδύνους κατά την διακίνηση τους στην τροφική αλυσίδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, η συσκευασία εκπληρώνει τον σκοπό της προστατεύοντας το περιεχόμενο, από τους δυνητικούς κινδύνους που θα συναντήσει στην πορεία του ερχόμενο σε επαφή με δεκάδες επιφάνειες αλλάζοντας θέσεις και χειριστές.
Στην καθημερινότητά μας, η επαναχρησιμοποίηση πλαστικών συσκευασιών φαίνεται ως μια καλή οικολογική και οικονομική συνήθεια. Ωστόσο, η επαναχρησιμοποίηση συσκευασιών που έρχονται σε απευθείας επαφή με το τρόφιμο δεν επιτρέπετα για λόγους Ασφάλειας τροφιμων και κρίβει κινδύνους οι περισσότεροι αγνοούμε.
Όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση των πλαστικών μπουκαλιών πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα κοινά πλαστικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού κατασκευάζονται από πλαστικό PET (τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο) και είναι σχεδιασμένα αυστηρά για μία μόνο χρήση. Εάν ο καταναλωτής επιλέξει να τα πλύνει και να τα ξαναγεμίσει, εκθέτει τον εαυτό του σε δύο βασικούς κινδύνους:
- Μικροβιακό Βιοφίλμ: Το πλαστικό μιας χρήσης είναι ευαίσθητο. Με τη χρήση και το πλύσιμο δημιουργούνται στο εσωτερικό του αόρατες μικρο-ρωγμές, στα σημεία αυτά παγιδεύονται βακτήρια από το στόμα, το σάλιο και τα χέρια μας. Αυτά τα μικρόβια αναπτύσσουν μια προστατευτική μεμβράνη (βιοφίλμ) και είναι αδύνατον να απομακρυνθούν με ένα απλό πλύσιμο στο χέρι, μετατρέποντας το μπουκάλι σε εστία μόλυνσης.
- Χημική Μετανάστευση & Ανάπτυξη τοξικών χημικών ενώσεων: Εάν το μπουκάλι εκτεθεί στον ήλιο, μείνει μέσα σε ένα ζεστό αυτοκίνητο ή πλυθεί με ζεστό νερό, το υλικό αρχίζει να αποδομείται. Αυτό επιτρέπει σε χημικές ουσίες του ίδιου του πλαστικού να αποκολληθούν και να περάσουν απευθείας μέσα στο νερό, αλλοιώνοντας τη σύστασή του. Η επαναλαμβανόμενη χρήση και η τριβή του πλαστικού αλλοιώνουν το εσωτερικό του μπουκαλιού, με αποτέλεσμα χιλιάδες αόρατα μικροσωματίδια να αποκολλώνται και να καταλήγουν απευθείας στο σώμα μας μέσω της κατάποσης . Σε συνθήκες ζέστης, όπως όταν το μπουκάλι ξεχαστεί το καλοκαίρι στο αυτοκίνητο, απελευθερώνονται επικίνδυνες ουσίες όπως η αντιμονία και οι φθαλικές ενώσεις, οι οποίες έχουν κατηγορηθεί από την επιστημονική κοινότητα για ορμονικές και ενδοκρινικές διαταραχές.
Συμπερασματικά, οι συσκευασίες που έρχονται σε απευθείας επαφή με το τρόφιμο δεν γίνεται να επαναχρησιμοποιηθούν ως έχουν, αλλά πρέπει να ανακυκλώνονται. Η βιομηχανία μπορεί να συλλέξει αυτά τα υλικά, να τα απολυμάνει σε εργοστασιακό επίπεδο κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες και να τα μετατρέψει σε νέες, ασφαλείς πρώτες ύλες σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Για την καθημερινή σας ενυδάτωση στο σπίτι, στο σχολείο ή στο γραφείο, η ασφαλής λύση που προτείνουν οι ειδικοί είναι η χρήση επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων από γυαλί ή ανοξείδωτο ατσάλι, τα οποία είναι σχεδιασμένα χημικά για να πλένονται και να απολυμαίνονται χωρίς να φθείρονται.